STRONA GŁÓWNA | SATHYA SAI BABA | NAUKI | ORGANIZACJA | PUBLIKACJE | AKTUALNOŚCI | MYŚL DNIA | GALERIA | JEDZIEMY DO SAI | KONTAKT Z NAMI | MULTIMEDIA | DYSKURSY MP3 | LINKI | MAPA SERWISU | SKLEP









:: Wieści z Prasanthi Nilajam

powrót do Wieści z Prasanthi Nilajam



Ważny komunikat prof. G. Wenkataramana


Jest to ten czas w roku, kiedy wszyscy na ogół spoglądamy wstecz i zastanawiamy się nad kilkoma zasadniczymi zmianami, jakie Swami wybrał dla swojego życia awatara. Chociaż wydarzenia z marca i kwietnia 2011 roku były dla wielu z nas zaskoczeniem i szokiem, to gdy zanurzymy się w cichej kontemplacji oczywiste jest, że każdy aspekt życia Swamiego ma określony cel i był zaplanowany w boski sposób. Jest to również ten czas w roku, kiedy zadajemy sobie pytanie, jakie dziedzictwo pozostawił nam Swami, pielęgnowanie którego jest odpowiednią wdzięcznością za jego miłość. Rozważając te kwestie, prof. G. Wenkataraman dzieli się z nami swoimi przemyśleniami. Ten komunikat ma także ujawnić pewne faktyczne szczegóły, o które często pytają nas ludzie. Dlatego prosimy, przeczytajcie go.


Sai Ram! Mówi wieloletni pracownik Radia Sai, G. Wenkataraman, przekazując wam pozdrowienia z Prasanthi Nilajam.

Czy zdajecie sobie sprawę z tego, że to święte miasto, które obecnie nazywamy Prasanthi Nilajam, kiedyś składało się tylko z jednego budynku, a mianowicie z mandiru?

To jeden mały przykład, w jaki sposób coś się zmieniało, gdy weszło w kontakt ze Swamim. Bhagawan zmienił wiele, ale przede wszystkim pokazał, że dobre i trwałe zmiany są spowodowane transformacją ludzkiego serca.

Swami zrobił wiele niezwykłych rzeczy, lecz później Bhagawan chciał, aby przyszedł czas, kiedy weźmiemy odpowiedzialność za dziedzictwo, jakie pozostawił dla przyszłych pokoleń. Jednak zanim zajmę się tym tematem, pozwólcie mi zrobić krótką dygresję i poczynić kilka uwag na temat natury Swamiego jako awatara.

W Gicie Pan Kriszna szczegółowo wyjaśnia, że awatar przychodzi głównie po to, by przekazać przesłanie ludzkości. Jeśli chodzi o Swamiego, bardzo jednoznacznie głosił, że samo jego życie było i na zawsze pozostanie jego przesłaniem, kropka. Jednak przesłanie Swamiego nie jest jedynym darem, jaki pozostawił on dla potomnych. Dziedzictwo Swamiego jest znacznie większe i naprawdę zostawił nam wiele do zachowania, podtrzymywania, przyswajania i rozwijania.

Jako przykład mogę nadmienić, że wielu z nas jest tutaj obecnie bardzo zajętych, archiwizując setki filmów, dziesiątki tysięcy materiałów wideo, setki nagrań audio itd. po to, by ci, którzy przyjdą za 100-200 lat od tej chwili, też mogli zobaczyć, jak Swami udziela darszanu, wygłasza dyskursy, obchodzi uroczystości itd.

Gdy Swami był z nami fizycznie, uważaliśmy wszystkie wydarzenia i zjawiska występujące wokół nas za oczywiste, lecz obecnie sytuacja się zmieniła. Im szybciej to zrozumiemy, tym lepiej. Pomyślcie tylko, czy mamy jakieś zdjęcia Ramy odchodzącego do lasu albo Kriszny przekazującego Gitę Ardżunie.

Zmierzam do tego, że dziedzictwo Swamiego to coś, co trzeba traktować bardzo poważnie. To dziedzictwo należy do całej ludzkości i potomności, tak więc każdy ma swój udział w jego pielęgnowaniu i podtrzymywaniu.

Poczynając od aszramu, dziedzictwo awatara obejmuje nie tylko różne instytucje, w szczególności szpitale, lecz także instytucje stworzone w oparciu o idee, jak ruch Bal Wikas, ruch Sewa Dal itd.

Zatem jeśli chodzi o podtrzymywanie i wzbogacanie dziedzictwa Swamiego, istnieje duża przestrzeń zarówno dla tych ludzi, którzy chcą wspierać, jak i dla tych, którzy chcą dołożyć swój wkład na różne sposoby.


Nie jestem tutaj po to, by dawać wam wykład na temat tego, jak wielbiciele mogliby i powinni ofiarować pieniądze, ale po to, by przedstawić pewne praktyczne szczegóły, jak możecie wnosić wkład finansowy. Przede wszystkim ofiarowanie datków pełnych miłości i pochodzących z głębi serca jest również jednym z wielu sposobów podtrzymywania dziedzictwa.

Z własnego osobistego doświadczenia mogę powiedzieć, że spotkałem wielu, którzy chcieli ofiarować datki, lecz nie wiedzieli dokładnie, jak to zrobić. Wiele lat temu jeden mężczyzna w Australii przekazał przez wielbiciela czek na określoną sumę - nie pamiętam, jaka to była kwota, ale chciałem powiedzieć, że ten czek był wystawiony na Radio Sai. Zabawne jest to, że człowiek, który posłał czek, był prawnikiem, a mimo tego nie wykonał podstawowego kroku, jakim jest sprawdzenie, czy Radio Sai posiada rachunek bankowy. Prawda jest taka, że wtedy nie miało takiego rachunku i wciąż go nie ma! W praktyce szczegóły mają więc znaczenie.

Nawet dzisiaj jest mnóstwo ludzi pełnych najlepszych intencji, którzy nadal nie rozumieją, że w obecnej sytuacji wszystkie datki - w rzeczy samej wszystkie transakcje finansowe na całym świecie - muszą być zgodne z międzynarodowymi i ustalonymi krajowymi normami.

Istniejące instytucje charytatywne w Indiach mają jasno określone zasady, które się do nich stosuje. Chciałbym tu zauważyć, że założony przez Swamiego dawno temu Sri Sathya Sai Central Trust, został zarejestrowany jako trust charytatywny. Dlatego datki należy przekazywać we wspomniany wyżej sposób - to kwestia, którą staram się omówić!

Krótko mówiąc, jeśli chcecie przekazać donację, proszę postępować zgodnie z zasadami ustalonymi przez rząd. Jak można się spodziewać, istnieje pewna różnica w stosowanych zasadach, gdy darowiznę przekazują obywatele Indii mieszkający w tym kraju, czy ludzie z zagranicy, włącznie z tymi, którzy nie są obywatelami Indii. Dla waszej wygody podano linki.

www.media.radiosai.org/www/imagedownloads/Donations_Foreign.pdf

www.media.radiosai.org/www/imagedownloads/Donations_Indian.pdf

Wiem, że są tacy, dla których samo wspomnienie słowa darowizna jest przekleństwem i rozumiem to. Osobiście najczęściej trzymałem się z daleka od dyskusji o datkach. Jeśli teraz postanowiłem powiedzieć kilka słów na ten temat, jest to po części spowodowane tym, że wiele osób naprawdę prosi nas o takie informacje. Uważamy za swój obowiązek dzielić się prawdziwymi szczegółami, aby uniknąć wszelkich niedogodności, jakie wielbiciele mogliby napotkać, gdyby takich informacji nie było.

Czasami ludzie przysyłają nam czeki z nieważnymi zapisami i proszą nas, abyśmy je przyjęli, co przysparza nam w praktyce wielu trudności z powodu stosowanych zasad.

Proszę pamiętać, że te zasady nie zostały wprowadzone przez trust Swamiego, lecz określone przez rząd; dotyczą wszystkich trustów charytatywnych w kraju, a w Indiach istnieją dziesiątki tysięcy takich trustów. Swami był zawsze bardzo wymagający w kwestii ustanowionych przez rząd zasad, których należało sumiennie przestrzegać.

Mam nadzieję, że te szczegóły będą przydatne dla tych, którzy ich szukali.

Wbrew pewnym pogłoskom, dziedzictwo Bhagawana wciąż trwa nieprzerwanie mimo wielu wyzwań, jakim musiało sprostać. Dla przykładu weźmy aszram. Nie jest doskonały, ale ludzie, którzy tu przyjeżdżają, korzystają z podstawowej dostępnej infrastruktury. Co więcej, dzięki pięknym duchowym wibracjom wypełniającym to miejsce, ludzie stale się tutaj gromadzą. Wiecie, że aszram to małe, w dużym stopniu samowystarczalne, miasteczko z oświetleniem ulicznym, wodą, zasilaniem elektrycznym, urządzeniami sanitarnymi, pojemnikami do zbierania odpadów itd. Rzeczywiście większość tych urządzeń jest przeznaczona dla przyjezdnych, a ich utrzymanie wiąże się z kosztami finansowymi; te pieniądze muszą pochodzić od Trustu.

Jeśli chodzi o prowadzenie superspecjalistycznych szpitali, które, jak pamiętacie, są całkowicie bezpłatne dla każdego pacjenta przekraczającego jego bramy, to wiecie, jakim wymagającym zadaniem jest utrzymanie i kierowanie taką placówką. Odwiedzając ten szpital wiele razy, a także rozmawiając o nim, wiem, że przez lata dziesiątki ludzi angażowało się we wszystkie aspekty pracy w szpitalu.

Jest też ruchomy szpital Sri Sathya Sai. Obecnie ruchome szpitale Sathya Sai stały się powszechne, ale ruchomy szpital ogólny Swamiego (Mobile General Hospital) jest po prostu nie z tego świata. Nie musicie wierzyć mi na słowo; obejrzyjcie tylko krótki film wideo, do którego podany jest link. Wszystkie te instytucje kontynuują swoją działalność i nieustannie się rozwijają, aby lepiej służyć ludziom.

Proszę przyjąć to, co mówię, we właściwym duchu. Przedstawia się to w skrócie następująco:

"Jeśli dobry Pan mógł zstąpić jako nasz ukochany Swami dla naszego dobra i tak wiele uczynić dla ludzkości przez dekady spędzone z nami, to czy my, którzy nosimy taką samą formę fizyczną, jaką awatar przybrał dla nas, nie powinniśmy czegoś zrobić, aby podtrzymywać, wspierać, upowszechniać i rozwijać dziedzictwo, jakie pozostawił?".

Pomyślcie o tym!

Dziękuję.

Niech Was Bóg błogosławi, Dżej Sai Ram.

Ruchomy szpital Sri Sathya Sai - ruchomy medyczny cud -
krótki film dokumentalny



Jak pięknie podzielił się tym prof. Wenkataraman, dziedzictwo, jakie pozostawił nam Swami, jest różnorodne. Jego przesłanie i jego przesłanie w żywej postaci - jego instytucje. Uczczenie życia Swamiego nie byłoby pełne bez uczczenia przesłania Swamiego. Słowa Swamiego muszą stać się naszą ostoją i naszym światłem przewodnim, a także muszą odmienić nasze życie, tak aby było godne jego obecności. Ta przemiana będzie pożyteczna dla całego społeczeństwa, jeśli znajdzie wyraz w naszym uczestnictwie w utrzymywaniu jego instytucji - nie tylko jako darczyńcy, lecz jako właściciele. Dla przykładu, Swami często poprawiał studentów, gdy mówili: "Mi (twój) szpital" i domagał się, by mówili: "Mana (nasz) szpital".

Tego poczucia przynależności nie można zdobyć wyłącznie dzięki datkom pieniężnym, lecz przez czystą miłość do Swamiego. Dlatego Swami przywiązywał mniejsze znaczenie do tych pierwszych. Należało naprawdę odkryć sposób na ofiarowanie datków, a można było to zrobić tylko wtedy, gdy kierowano się silnym poczuciem poświęcenia i oddania dla Swamiego. Szczegóły przedstawione w tym artykule stanowią odpowiedź na ciągłe pytania, jakie otrzymujemy. Nie trzeba dodawać, że nie będzie lepszego datku niż ofiarowanie u jego stóp serca wypełnionego miłością, empatią i poświęceniem.

"Nie wymagam od nikogo żadnego innego daru, żadnej cenniejszej ofiary niż serce, którym was obdarzyłem. Dajcie mi to serce tak czyste jak wtedy, gdy je wam dałem, pełne słodyczy miłości, jaką je napełniłem" - dyskurs z 23.11.1968 r.

Zespół Radia Sai

Tłum. Dawid Kozioł
kwiecień 2016
(is)
Źródło: "Heart to Heart", vol. 14, issue 4, April 2016
www.radiosai.org

**Pobierz tekst do druku








Copyright © 2001-2017 Stowarzyszenie Sathya Sai